Çocukluğumun başkentiydi Kumla.. Orada büyüdüm ben.. Nereye gidersem gideyim Kumla tatillerimin tadını alamadım bir daha.. 99 depreminde orada olmamız ve dedemin hastalığının orada ortaya çıkması yüzünden bir daha da gidemedim..
Geçenlerde bir akşamüstü annemin "Hadi" demesiyle atladık arabaya.. Önce hızlı feribotta yer bulamadık ama sonra Topçular'da şansımız yaver gitti.. Rüzgar fenaydı vardığımızda.. O eskiden bana çok uzun gelen yolda yürüdük.. Birsürü ıvır zıvır aldık.. Güldük, eğlendik..
Ama sandalları görünce, eski evimizin önünden geçince, balıktan gelen amcalara bakınca yine gözlerimiz doldu.. Balkonda oturan dedemi, şu an orada olmayan arkadaşlarımı, bikinimle evden çıkıp plaja gitmemi, balık ziyafetlerimizi, dizimde izi kalan midye toplamaları kısacası Kumla'yı çok özlediğimi anladım 12 sene sonra..
Bir gece kaldık ama ben hayatımda hiç bu kadar huzurlu uyuyup, bu kadar dinç uyanmamıştım.. Neyse hüzünlü bi yazı olmaya başladı bu ama ben bir de dedoşumu çok özledim :((
Kumla'da bir misafirim de vardı Did by Did çantam :))
Neler mi giydim?
Bluz: NaraCamicie/Milano
Etek: Zara
Clutch: Did by Did/Shopping Girls
Terlik: Twigy
Gözlük: RayBan
Bu arada kumsalımızın yerini alan betonları hiç sevmedim ama güzel bir haber var hepsi gidip yerine yeniden sımsıcak kumlar gelecekmiş..
